دروغ گو کم حافظه است.....

این مثل معروفی است، اما این روزها نمودش را در وزارت بهداشت و بویزه حوزه ی پرستاری بسیار میبینیم. روز پنجم خرداد جناب میرزابیگی سربازانش را که با نام شورای عالی نظام پرستاری می شناسیم به صف کرد تا مجوز کارش را از ایشان بگیرد و البته با یک تغییر تاکتیک کوچک و تغیییر نام موقت به این خواسته اش رسید ، گرچه اگر تغییر نامی هم نبود مطمئنا سربازان از ژنرالشان تبعیت می کردند و وقتی دست وی را بالا دیدند، بی هیچ تفکری به عواقب دست بالا بردن ، دستشان را می افراشتند تا پرچم خوش خدمتی بر آن نقش بندد.

البته این سربازان به نام به این بهانه که بهیاری را لغو کردیم به خود می بالند اما شاید نمی دانند (من که فکر می کنم می دانند) که چون مشتشان پیش وزارت بهداشت باز است و این وزارت و بویژه معاونت پرستاری از تبعیت کاملشان از تصمیمات وزارت آگاه است، از خواسته اش کوتاه نمی آید.

ما هر چه گفتیم متهممان کردند به غرض ورزی و ناآگاهی و منافع شخصی و .....

اما همین امروز نهم خرداد آقای میرزابیگی آب پاکی را روی دستشان زیخت و اعلام کرد که برنامه ی وزارت بهداشت تربیت ده هزار بهیار است..... دقت فرمودید: ده هزار بهیار

یعنی جلسه و شورای عالی و نجاتیان و شمس و نصرتی و ...... و البته کل پرستاری و دانشجویان و ....کشک!!!!!!

حالا ما ماندیم حوضمان! ما ماندیم و کشکمان! ما ماندیم و یک شورای عالی منفعل و بله قربان گو! و نهایتا مطمئنم این شورای عالی دست میرزا را هم خواهد بوسید که می خواهد بهیاری را احیا کند! به هر حال منافع اینها که به خطر نمی افتد و هنوز همه شان سر پستهایشان باقی می مانند و به اصطلاح کوچه بازاری .....بابای سلامتی بقیه! هر بلایی سر مردم می آید بیاید! اصلا هر روز صبح اجازه بدهید بیمارستانها مسئول خدماتشرا بایک اتوبوس بفرستد در مکانهایی که افراد روز مزدی کار حضور دارند و از آنجا روزانه برای کشتن مردم کارگر و بنا و ... بیاورد.

این کار زود بازده تر و البته کم هزینه تر است!!

ببخشید یادم رفت که شما بیشتر دنبال منافع مالی این طرح که از طریق مثلا آموزش نصیبتان می شود هستید! برای رفع این مشکل هم می توانید حقوق این افراد را دو برابر بنویسید تا نصفش را به حساب شما بریزند! به هر حال زیرمیزی گیری که به پاداش می رسد حتما این اقدام هم با پاداشی همراه خواهد بود.

اما رونمایی از 45 برنامه وقتی با این افتضاح باشد بقیه را خدا به خیر کند!

سالی که نکوست از بهارش پیداست......

بگذریم! آسیبش به من هم نمی رسد چون دیگر پرستاری از اقوامم را به عهده ی خودم میگیرم و مواظب پای افراد شما به سمت اتاقشان باز نشود، از نظر شغلی هم دو میلیارد بهیار هم تربیت شود تاٍیری در کار من ندارد!

شما بدرید و ببرید و بخورید.....

کی میگیره؟ صیاد باشی،

کی میکشه؟ قصاب باشی

کی می پزه ؟ آشپز باشی

کی می خوره ؟ حکیم باشیییی!!!!!!!!!!!!

امروز 8 خرداد نودو چهار داشتم در اینترنت گشت می زدم که به اظهارات جناب نجاتیان برخوردم که درباره ی مسایل اخیر جامعه ی پرستاری به عنوان قائم مقام رئیس سازمان نظام پرستاری بیان داشته اند.

با توجه به سخنان ایشان برای روشن شدن موضوع مطالبی را عرض می کنم:

وقتی در سال هفتاد بنده وارد محیطهای بیمارستانی شدم، مترونها و مدیران پرستاری اغلب بهیار بودند. در مراکز استانها بیش از چند تخصص وجود نداشت و .....

این مشکلات را همه می دانند اما مسئله ی اصلی در نظام مراقبت از بیماران و کلا در نظام سلامت ، عدم وجود استانداردهایی برای مراقبت از بیماران است.

گرچه پرستاری تنها به مراقبت از بیماران در مراکز درمانی ، یا ارائه ی خدمات پرستاری به بیماران محدود نمی شود و پرستاران در آموزش ، پیشگیری ، درمان، و بازتوانی افراد می توانند نقشهای موثری داشته باشند، اما با توجه به کمبود پرستار در بالین فعلا این نقش محدود به بیمارستانها شده است.

در سالهای متمادی علم پزشکی پیشرفت کرده و مراقبت از افراد در تمام جنبه های گفته شده پیشرفت نموده است، لذا در تمام کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه و بسیاری از کشورهای توسعه نیافته پرستاری تخصصی شده و روز به روز علمیتر و گسترده تر می شود.

با این مقدمه ی کوتاه می توان گفت که در زمانهای گذشته بهیاران محترم در مراکز ارائه ی خدمت می کردند و البته ایشان هم سه سال درس و دوره داشتند، اما امروزه سپردن بیمار بستری به کسی که یک سال در مراکزی غیر قابل کنترل آموزش می بینند و معلوم نیست چگونه و با چه اساتیدی، منطقی نیست.

اولین نکته ای که در اظهارات جناب نجاتیان به چشم می خورد کلمه ی کمبود است، ایشان نمی دانم بر اساس چه استانداردی این کمبود را اعلام می کنند و اینکه چرا می گویند در مناطق محروم کمبود پرستار داریم حال آنکه در خود تهران سی و شش بیمار را به دو پرستار می سپارند یا در آی سی یو جراحی قلب باز  دو بیمار را به یک پرستاری می دهند و....

البته چون استانداردهایی برای اینها اعلام نشده می توانند ادعا کنند که یک پرستار برای صدها بیمار بستری کفایت می کند.

نکته دیگر اینکه هرگز گفته نشده مشکل پرستاران مالی است بلکه همواره گفته شده و می شود که مشکل ما پرستاران برخوردهای ظالمانه و تبیض آمیز است. اما مدام کسانی در تلاش هستند که مطالبات پرستاران را به سمت مسائل مالی سوق داده و ایشان را افرادی زیاده خواه تلقی کنندو به جامعه نشان دهند.

می فرمایند به هر حال کمبود پرستار باید جبران شود!!!!!!

صد بار بدی کردی و دیدی ثمرش را               خوبی چه بدی داشت که یک بار نکردی؟

جبران یک کمبود از راه نادرست آثار سوئ تخریبی بیشتری خواهد داشت،مثلا اگر شما کامیون داشته باشد و لاستیکش پنچر شود نمی توانید از لاستیک خودرو ی سواری استفاده کنید!!!

برای جبران کمبودهای پرستاری راهکار مناسب هست ولی چون با منافع برخی افراد منافات دارد دیده نمی شود.

اما جناب نجاتیان یا نمیدانند یا می دانند و کتمان می کنند که پرستار خانه نشین بسیار داریم و پرستاری که اگر شرایط کاری بدون تبعیض و ظلم و برخوردهای چندگانه باشد ، بر میگردند و در شغل خود کار می کنند.

هم اینک در دانشگاهها و ... پرستاران کار اداری را به همان دلایل محیط نامناسب و فشار مضاعف به کار پرستاری ترجیه می دهند.

اما موضوع دیگر این است که عدد ده هزار از کجا آمده است؟ چرا وزارت بهداشت برای بهیاران این عدد را و شما نیز برای کمک پرستاران همین عدد را اعلام می کنید؟ اگر شما با تربیت بهیار مخالف هستید چرا به عنوان شرکت عامل حاضر به اجرای این طرح غلط می شوید(خودتان هم گفتید که مخالف طرح هستید)؟

اگر کمک پرستاران شما همان بهیاران وزارت بهداشت نیستند چرا عدد هردو مشترک است؟(ده هزار)

البته شاید شما حق داشته باشید چون همواره نشان داده اید که منافع خودتان را بر منافع صنفی و ... ارجح می دانید.

شرکتی که در زمینه ی ساخت و ساز تجربیات نا موفقی داشت و اغلب پروژه هایش به انجام نرسیده و برخی هم با وجود دریافت پولهای چند ده میلیونی از پرستاران حتی بعد مدتها شروع هم نشده، شاید فقط به ثبت نام و دریافت مبلغ ثبت نام این افراد فکر می کند وآینده ی این افراد، آینده ی سلامت مردم و گیرندگان خدمت برایش اهمیتی ندارد.

متاسفانه بارها از عدم وجود تحلیل درست و به موقع  از مسائل روز و از پیشنهادات و برنامه های مختلف در حوزه ی پرستاری از طرف اعضای شورای عالی نظام پرستاری گلایه کرده ام و باز هم در مصوبه ی اخیر نمود این موضوع پر رنگ بوده است.

حرف به درازا کشید اما امیدوارم بتوانیم در کنار هم برای مردم سایبانی امن در پرستاری ایجاد کنیم.

یا حق

در سالهای متمادی مرتب پیگیر مسائل پرستاری بوده ام و در یک سال اخیر با قطع امید از نظام پرستاری لباس رزم پوشیده و وارد کارزار شدم. البته این لباس رزم برای جنگ نبود بلکه برای دفع ترکشهای حاصل از موشک های افرادی بود که منافعشان به خطر می افتاد.

تاکنون جو پرستاری را اینقدر صمیمی و آگاه ندیده بودم و شاهدم که هر روز پیشرفتها ی زیادی در این راستا حاصل می شود.گر چه برخی با به سخره گرفتن حرکتهاو اقدامات یک سال اخیر، سعی در ناامید کردن پرستاران به روشهای مختلف و بهره برداری مجدد از این جو نفاق دارند، اما اقدامات اخیر پرستاران در دفاع از حقوق همکاران، نقد و بررسی تصمیمات وزارت بهداشت و خود نظام پرستاری،مشارکت در مطالبه ی خواسته های قانونی بر زمین مانده و...... حکایت از تغیییراتی اساسی در بینش پرستاران دارد که البته هنوز تا رسیدن به مرز مطلوب و پس از آن ایده آل فاصله بسیار است؛اما بنایی که در سالهای متمادی در اعماق وجود پرستاران ایجاد شده که برای تخریبش و پاک کردن آثارش سالهای متمادی زمان لازم است:

سعدی به روزگاران، مهری نشسته بر دل                         بیرون نمی توان کرد، الا به روزگاران....

اما در این یک سال اخیر اعتراضات و کنشها و واکنشها نمود بیشتری داشته است، که در این نوشته به تعدادی از تصمیمات وزارت بهداشت و مواضع نظام پرستاری اشاره می کنم:

1- اجرای طرح تحول نظام سلامت بدون لحاظ کردن پرستاری ، نیازهی مردم به خدمات پرستاری و نیازهای سیستم درمان به خدمات پرستاری.

تا گام سوم این طرح که همه چیز از نظر نظام پرستاری گل و بلبل بود و در گام سوم فقط یک بار آقای شمس در یک برنامه ی تلویزیونی زنده در برنامه ی نبض حرفهایی زدند که موجب گسترش موجی از امید حمایت نظام پرستاری از حقوق پرستاران که در واقع منافع مردم است، و حق مردم بهره بری از خدمات پرستاری ارزنده تر و باکیفیت تر است ایجاد شد اما بعد از آن عملا موضعی اعلام نشد.

2- افزایش یک باره ی تعرفه های پزشکی، ریختن چند هزار میلیارد پول بی زبان به حسابهای دانشگاهها برای اجرای این طرح (گام سوم طرح تحول سلامت) که با اعتراضات شدید و خود جوش پرستاران همراه بود اما نظام پرستاری در مقابل پرستاران قد کشید و حتی علت نارضایتی ایشان را جویا نشد.

در این چند ماه احخیر که اعتراضات شدت گرفت حتی یک نفر هم از شورای عالی یا از هیاتها از پرستاران نپرسیده که مشکل شما چیست و برای چه فریاد می زنید.

3- طراحی یک طرح ظالمانه و غیر کارشناسی بر خلاف اهداف قانون بهره وری و مزین کردنش به نام فریبکارانه ی (طرح پرداخت مبتنی بر عملکرد) به جای اجرای قانون.

در این راستا نظام پرستاری بدون تفکر مرتب از این طرح دفاع کرده و حتی اعضای شورای عالی برای تبلیغ آن به استانهای مختلف به عنوان نمایندگان وزارت بهداشت(دقت کردید که نمایندگان وزارت) با بودجه و هزینه ی نظام پرستاری سفر کردند.

حتی یک مرتبه هم سوال نکردند که عملکردها را چگونه می خواهید ارزیابی کنید؟

وقتی مردم عادی و غیر پرستاران این اسم را بشنوند می گویند : خوب! پرداخت بر اساس عملکرد که عادلانه ترین روش است!!!! اما نمیدانند که این عملکرد چگونه و با چه پارامترهایی سنجیده می شود؟

4- طرح قرارداد شرکتی پرستاران: که نظام پرستاری از این طرح نیز که بر خلاف منافع و امنیت شغلی پرستاران است حمایت کرده است.

گرچه با توجه به آگاهیهای پرستاران مشارکت بسیار کم بوده، اما در برخی شهرها هیچ حقوقی به پرستاران شرکتی داده نمی شود و حتی ساعت کار و ... مشخص ندارند. حتی پول بیمه ی این افراد هم در برخی شهرها واریز نشده است.

5-طرح احیای پرستاری شش ماهه با نام آموزش بهیاری  یک ساله:

در این راستا هیچ موضع رسمی از طرف اعضای شورای عالی در رسانه ها مطرح نشده و نظر به مثل(سکوت علامت رضاست) گویا رضایت ضمنی ایشان برای این طرح نابخردانه که تیر خلاصی بر سلامت مردم است انگاشته شده است.

گرچه اخیرا در جلسه ی شورای عالی نظام پرستاری ، با نام این طرح مخالفت شد ولی بازی با نامها فقط فریب جامعه ی پرستاری است و این مخالفت خود در اثر فشار افکار عمومی جامعه ی بیدار و عدات خواه پرستاری ایجاد شد.

اما نهادن نام کمک پرستار عملا ادامه ی همان راه است که گویا اعضای شورای عالی سهوا و ندانسته و با دیدن دست موافق بالارفته ی جناب میرزابیگی در جامه ی معاونت پرستاری ، دستهای موافق را بالا برده اند. به هر حال این دوستان اغلبشان در دانشگاهها مناصبی دارند که می تواند با بالا نرفتن دست به خطر بیافتد!!

عقل حکم می کند که وقتی با یک دست بالا بردن می شود دفع خطر کرد چرا ...(سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند...)

6- عدم اجرای کامل بهره وری و عدم اجرای بهره وری در مراکز خصوصی و ...:

در این راستا نیز نظام پرستاری اقدامی نکرده است. البته ایشان معتقدند که خود پرستاران باید دنبال منافع  و قوانینشان باشند .بالاخره حضرات کارهای مهمتری در ساخت و سازهای مختلف  دارند ونمی توانند مسائل رفاهی پرستاران را فدای خواسته های بیهوده ی پرستاران کنند. اخذ پول به بهانه های مختلف مانند پروژه ی یافت آباد و ارومیه و رشت و .... که برخی هنوز حتی زمینش هم خریداری نشده و برخی زمین خالیش سالهاست باران می خورد  و .....

7- عدم اجرای قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری:

در این راستا البته کارهای بسیاری انجام شده است.تلاش در سرکوب پرستاران معترض، تبلیغ طرح کذایی پرداخت مبتنی بر عملکرد، و مهمتر از همه درخواست اینکه وقتی به دولت قبلی شش سال فرصت داده ایم باید به این دولت هم فرصت بدهیم (البته عمر دولت چهار سال است و دوسالش را بیاد نقدی بازپرداخت کنیم که نمی توانیم برایش صبر کنیم)...

دادن ووعده های دروغین در اجرایی شدن تعرفه ها و  عدم موضع گیری دربرابر وعده های دروغین که حتی این آخری را وزیر محترم بهداشت در مجلس با بیان ابلاغ اجرای 250 تعرفه ی پرستاری به مراکز خصوصی اعلام کرد

7- عدم اجرای مزایای مشاغل سخت و زیان آور : هیچ!

ازاین دست عدم کارکرد مناسب وزارت بهداشت و طرحهای یک شبه ساخته شده و ... بسیار است که نظام پرستاری یا سکوت کرده و یا حمایت....

خوب با این عملکرد درخشان آقایان انتظار دارند ما با ایشان متحد باشیم و از ایشان دفاع و حمایت کنیم و مجددا در انتخابات پیش رو به ایشان رای مثبت بدهیم.

البته ما بس که مهربان و دلسوزیم ، بعید نیست که از سر دلسوزی این خواسته را برآورده کنیم، باید منتظر بمانیم تا ببینیم روز 29 خرداد اگر انتخابات برکزار شودچه رخ می دهد....

اندکی صبر سحر نزدیک است......

سوئ استفاده از مردم و نیازهایشان همواره در این کشور وجود داشته است.اما دستمایه قرار دادن سلامتی مردم و بیکاری جوانان توامان توسط عده ای که پرستار بوده اند جدید است.

پرستاران را همیشه مدافع حقوق بیماران و مردم دیده ام و اغلب درگیریهایشان با افراد هم سر همین دفاع بوده است، اما فریبکاری اخیر برخی نباید به اسم پرستاران تمام شود.

در اینکه در مراکز درمانی ما برخی امور اولیه ی بیماران را که در شرح وظایف پرستاران نیست و در شرح وظایف کمک بهیاران دیده می شود، اغلب همراهان بیماران انجام میدهند شکی نیست. اما دلیل این موضوع کمبود نیروی کمک بهیار در جامعه نیست که بخواهیم با تربیت و آموزش ده هزار نفر این نیاز را مرتفع کنیم.

دلیل اصلی این مشکل عدم به کارگیری تعداد مناسب و لازم از هر شغل در سیستمهای درمانی است. همانطور که تعداد پرستاران بسیار کم است، در کنار آن تعداد کمک بهیار هم کم است، حتی تعداد منشی در بیمارستانها نیز کم است.

از سالها پیش در سازمانها و تشکلهای مختلف افرادی را به عنوان کمک بهیار با دریافت مبالغی آموزش داده و در نهایت مدرک کمک بهیاری و این اواخر مدرک کمک پرستاری به ایشان داده اند که خود نظام پرستاری هم از این دست اقدامات درآمدهای بسیاری کسب کرده است.

اگر وزارت بهداشت قصد دارد افرادی را به کار بگیرد که کارهای اولیه ی بیماران را که در شرح وظایف کمک بهیار آمده است به کار بگیرد ، همین فردا یک اطلاعیه بدهد  بیش از ده هزار نفر پشت درهای دانشگاهها برای پر کردن فرم صف می کشند.

پس اهدافی جز این در سرشان است که دنبال آموزش دادن به افراد جدیدی هستند.سوالاتی که در ذهن من است شاید در ذهن بسیاری باشد ، لذا می پرسم شاید کسی جواب قانع کننده به سوالات داد:

1- چرا جز معاون پرستاری هیچ کسی از وزارت بهداشت درباره ی این طرح حرفی نمی زند؟

2- چرا اگر وزارت بهداشت قصد دارد این افراد را جذب کند راسا اقدام به ثبت نامشان می کند؟

3- اگر واقعا قصدشان آموزش افرادی برای گماردن بر سرکار به عنوان (عنوان مهم نیست) مثلا کمک پرستار است، چرا شرط سنی برای ثبت نام نگذاشته اند؟

4- چرا برای این افراد شرح وظایف بهیاران را پیشنهاد داده اند که حتی احیا را هم شامل می شود؟

5-آیا تعداد پرستاران با انجام امور اولیه ی بیماران توسط کمک پرستار افزایش می یابد؟یا باری از دوششان برداشته می شود؟ این کارها را که پرستاران انجام نمی دهند و خود آقایان می فرمایند همراهان انجام می دهند.

6- آیا وزارت بهداشت زیر بار مصوبات شورای عالی می رود؟ یا فقط آن بخشهایی از مصوبات را که بر علیه پرستاران است اجرا می کند؟ این ادعا نیست و تجربه نشان داده که حتی از قوانین هم فقط بخشهایی که به ضرر پرستاران باشد اجرا می کنند.

7-چرا در سایت نظام پرستاری این طرح تبلیغ می شود و حتی حرفهای مدیر آموزش شرکت تعاونی کارکنان نظام سلامت را هم به طور مفصل نشر کرده اند؟

8- مگر قرار نیست که این طرح و ثبت نام توسط شرکت خصوصی آقایان اجرا شود؟ چرا پس نظام پرستاری در تبلیغ آن از خود شرکت کوشاتر است؟

9-آیا تعریف رده های پرستاری شامل همین سه رده است؟ پیش از این آیا رده های پرستاری چگونه بود؟

10 اولویت نیازهای مردم کدام است؟ کارهایی که کمک بهیاران یا همراهان انجام می دهند یا کارهاییی که پرستاران باید انجام دهند و به دلیل کمبود شدید نیرو نمی رسند انجام دهند و مردم بابت این سلامتیشان را از دست می دهند؟

11- افزودن یک رده ی اضافی بار مالی سنگینی دارد و این در حالی است که هیچ درآمدی هم نخواهد داشت چرا که بیماریار شرح وظایفش همان شرح وظایف کمک بهیار است و درآمد زا نیست. اگر بپذیریم که کمک پرستار رده ی جدید است و بیماریار همان کمک بهیار است یا برعکس ، یکی از این رده ها اضافه شده است و بار مالی دارد.

12- آیا وزارت بهداشت برای به کار گیری 10 هزار نفر بودجه دارد؟ که می شود سالیانه با احتساب عید ی و پاداش و ....حداقل 200 میلیارد بار مالی دارد.

13-چرا در سایت وزارت بهداشت هیچ خبری و حرفی از این داستان نیست؟

14-فعلا به همین دوازده سوال بسنده می کنم و در ارسالی دیگر اینها رااز منظر خود واکاوی خواه کرد. اگر کسی جواب داد که پاسخهای ایشان را هم درج خواهم نمود.

ضمنا اگر همکاران هم سوالاتی در ذهن دارن پای نوشته ارسال نظر بفرمایند تا به این مکتوب افزوده شود....

هی بر خود می زنم که مگر در واپسین مجال سخن

هر آنچه می توانستم گفته باشم، گفته ام؟

- نمی دانم...

این قدر هست که در آوار صدا

در لجه ی غریوخویش، مدفون شده ام

و این

فرو مردن غمناک فتیله یی مغرور را ماند

در انباره ی پر روغن چراغ اش....

وقتی به نوع نگرش اعضای شورای عالی نظام پرستاری نگاه می کنم واقعا شک می کنم که آیا این افراد که خودشان را خداوندان خیرخواهی و .... برای مردم و پرستاران می دانند اصلا روی مصوباتشان تفکر می کنند یا محو فرمایشات مقام والای معاونت درمان وزارت بهداشت چشم و گوش بسته فقط سر تعظیم فرود می آورند!!!

حرف ما از ایرادی که به تربیت افرادی برای تزریق به سیستم درمان مستقیم مردم روی شرح وظایف و اعمالی است که می خواهند برای مردم انجام دهند نه اسمی که برای این شاخه انتخاب می شود!

امروز متاسفانه شاهد فریب جمعی پرستاران توسط زعمای قومشان هستیم و میبینیم که با قول تغیییر اسم ازبهیار به کمک پرستار در پیشبرد اهداف خود و اهداف بالادستیها ، چوب حراج به سلامتی مردم و  اعتبار پرستاری کشور زده اند.

به 4 مصوبه ی شورای عالی که نگاه می کنم چیزی جز تصمیمات عجولانه و غیر کارشناسی و تصمیماتی در راستای تصمیمات اخذ شده ی قبلی نمی بینم. اینکه کمک پرستارانی تربیت کنیم که همان شرح وظایف بهیاران را داشته باشند چند چیز را مشخص می کند:

1- اینکه جناب میرزابیگی از سود مادی این ماجرا نمی گذرد

2-سلامت مردم هیچ ارزشی برای این افراد ندارد.

3- همانطور که بارها اعلام کردم قدرت تحلیل مسائل در نزد اعضای شورای عالی بسیار پایین است، طوریکه متوجه نمی شوند که هدف از ارائه ی این برنامه چیست؟

4-اگر ندانند و بند 3 درست باشد دردش کمتر از این است که بدانند که اهداف چیست و سکوت کنند. واقعا چه معنا دارد که با تربیت بهیار مخالفت کنی و بعد اسم جدیدی رویشان بگذاری و همان شرح وظایف را برایشان بنویسی!!!!!!!!!

در هر حال مشخص بود که جناب معاون از موضعش کوتاه نمی آید چون پای 56 میلیلارد پول وسط است و البته یک تا دو میلیارد هم هزینه ی ثبت نام، اما اینکه اعضای شورای عالی خود را فریب دهند و بگویند که با طرح تربیت بهیار مخالفت کردیم جای نگرانی بسیاری دارد که اگر این امر در اثر خود -خواب زدگی باشد، یک درد و اگر در اثر تغافل باشد دردی دیگر است.

اینها را از سر درد نوشتم و از سردرد، باور کنید امروز که در محل نظام پرستاری بودم و در محل جلسه ، گفتند تربیت بهیار قطعا لغو می شود، اما.......

بگذارید چوب حراجشان را برسر ما بکوبند و ما دستشان را ببوسیم و ....

بگذارید اساتیدی که خودشان را دکتر-پروفسور می دانند بادی به سیبیل نداشته شان بیاندازند و...

بگذارید  عده ای خدا را بهانه کنند و.....

بگذارید معاون پرستاری (نه پرستاران) ، هر کاری دلش می خواهد برای جلب رضایت حضراتی که 25 سال نتوانستند این اهداف را پیش ببرند، انجام دهد..

و بگذارید ماهم روشهای خودمان را برای اعتراض داشته باشیم..

ما را بگیرید و بکشید وببرید و ببندید و اخراج بکنید ، اما نگذارید چوب حراج به سلامتی مردم بزنند، هم اینک که غیر پرستاران کارشناس و ... بر بالین افراد هستند مردم مانند برگ خزان طعهمه ی ندانم کاریها می شوند ! وااای به روز که این افراد بی دانش و بی تبحر کارهای درمان را عهده دار شوند...

وای اگرروزی.....

 وای اگر روزی ...

وای اگر روزی....

اینها را هذیانهای شاعرانه بخوانید ، تا در فرصتی مناسب با ممتنی بهتر خدمت برسم....

بی گمان یکی از نمادهای اصلی دموکراسی انتخابات است که اگر به درستی اجرا شود می تواند به رضایت عمومی جامعه ی انتخاب کننده و به حمایت انها از افراد  منتخب در سطح گسترده منجر شود.

اما انتخابات نظام پرستاری با توجه به نحوه ی برگزاری و نحوه ی اعمال نظر و نفوذ به نظر می رسد که از انتخابات در واقع به یک نوع از انتصابات می رسد. همانطور که جامعه ی پرستاران معتقد است انتصاب مدیران پرستاری از بالا تا پایین اغلب بر اساس صلاحیتها نبودهخ و افرادی نصب می شوند که سازگاری بیشتری با منافع عده ای خاص (ونه گیرندگان خدمت ) دارند، به نظر انتخابات نظام پرستاری به ویزه در این دوره چنین حالتی پیدا کرده است و مسئولان وزارت بهداشت در تلاش برای مهندسی انتخابات نظام پرستاری در راستای  منافع خودشان هستند که ذیلا به صورت نمره ای (دیجیتال) مورد نقد و نظر قرار می گیرد:

1- تاخیر در برگزاری انتخابات که راسا توسط معاون پرستاری وزیر بهداشت انجام گرفت، گو که ایشان رئیس نظام پرستاری هم اسما هستند. این تاخیر برای خرید زمان و از تکاپو افتادن پرستاران عدالت خواه و خسته و ناامید شدن جامعه ی پرستاری با اعمال فشار در مدت خریداری شده انجام گرفت که البته با درایت و هوشیاری پرستاران خنثی شد و امروز شاهدیم که روز به روز گستره ی عدالت خواهی از نظر جغرافیایی و از نظر کیفیت و کمیت اطلاعات مورد تبادل بیشتر و بیشتر می شود.

2- مهندسی عضویت پرستاران در نظام پرستاری که بر خلاف رویکرد و وظیفه ی اصلی آن بوده به طوری که در اغلب شهرها برای عدم عضویت پرستاران راههای مختلفی پیموده شد مانند بستن در هیاتها، بهانه کردن اینکه نزدیک انتخابات عضویت معنا ندارد، عدم صدور به موقع و سریع کارتهای عضویت نظام پرستاری و....

3- مهندسی کاندید شدن که با دستور به کاندید شدن برخی مدیران پرستاری همراه با وزارت بهداشت که در شهرهای بسیاری به طور هماهنگ در روز آخر ثبت نام کردند و یا تهدید مستقیم افراد شناخته شده یا محبوب نزد پرستاران برای عدم کاندیداتوری ، که هردو دموکراسی در کاندیداتوری را زیر سوال می برد. زیرا افراد باید بدون اعمال فشار در کاندید شدن مختار باشند.

4- استفاده از امکانات دولتی و نیز نظام پرستاری برای تبلیغ گروهی خاص مانند استفاده از سایت نظام پرستاری، سفرهای مختلف با امکانات نظام پرستاری به شهرهای مختلف ،استفاده از امکانات مراکز دولتی برای برگزاری نشستهای تبلیغاتی و....

5- قرار دادن اطلاعات کاندیداها قبل از تایید بدون اجازه ی ایشان در اختیار گروهی خاص.

6- بودن رد یا تایید صلاحیتهای کاندیداها در اختیار تیمی که مستقیم یا غیر مستقیم در  نتیجه ی انتخابات منافعی دارند.

در نظر داشته باشید که هم هیات اجرایی و هم هیات نظارت از پزشکان محترمی تشکیل شده که به طور مستقیم و غیر مستقیم وابسته های وزارت بهداشت هستند .این امر می تواند به رد افرادی خاص که گویا نیاز به دلیلی هم ندارد ویا تایید افرادی خاص منجر شود که به طور واضحی در نتیجه ی انتخابات تاثیر مستقیم دارد.

7- ...........................(ذکر چند نکته را هم به همکاران محترم وا می گذارم)

اما موضوعی که مد نظر پرستاران بوده و هست و از روز اول  همواره متذکر شده اند پیگیری مطالبات قانونی تا حصول کامل بدون کمترین ناامیدی و ... است. اینکه با مهندسی بخواهند انتخابات را به سمت و سویی ببرند که مورد نظر و رای غاطبه ی پرستاری نباشد ، قطعا در مسیر همان اشتباهاتی است که قبلترها منجر به اقداماتی شد که علیرغم قانونی بودن از طرف عده ای غیر قانونی تلقی می شود.

قطعا تنشهای ایجاد شده در اثر یک سلسله اشتباهات و برداشتهای غلط عده ای که سر رشته ی امور را در وزارت بهداشت به دست دارند و بویژه توجیهات غلط مسائل توسط معاونت پرستاری ، دامن زده شده و البته هر روز با تکرار اشتباهات و افزودن فشار و ...و ارائه ی طرحهای من درآوردی پرستار ستیز شدیدتر گردیده است.

آخرین اقدام همانا اقدام به احیای  بهیاری یا شاید بهتر است بگوییم تلاش در سوئ استفاده از عنوان بهیاری بود که با هوشیاری پرستاران عدالت خواه که به گستره ی تمام پرستاران است فعلا با عقب نشینی همراه بوده است.

حرف راست در این باره این است که اگر قصد جایگزینی افرادی به جای همراهان بیمار است همین الان نیروهای آموزش دیده ی بسیاری با عنوان کمک بهیار در جامعه وجود دارند که قبلا با قول معرفی به مراکز درمانی و اشتغال به کار با صرف هزینه دوره دیده اند.

اگر واقعا نیت بعد مالی این ماجرا نیست و افرادی دنبال نهنگ گرفتن از آب گل آلود نیستند، همینها را به سر کار به عنوان کمک بهیار بیاورند.....

از این دست اقدامات غلط بسایر در یک سال گذشته دیده شده که با مدیریت و مهندسی انتخابت به اوج خود رسیده است، لذا پیشنهاد می کنم برای ازبین بردن تنش ، ایجاد تنش دیگر  و ایجاد تنشهای پیدر پی به اشتعال بیشتر منجر می شود و بهتر است با درایت و کیاست با مسائل و واقعیات روبرو شده و از اعملا کارهای خلاف قانون و مطالبات قانونی که به تنشها و چالشهای تازه دامن می زند بپرهیزم.....

یکی بود یکی نبود. غیر از خدا هیچ کس نبود. چوپانی مهربان بود که در نزدیکی دهی، گوسفندان را به چرا می برد. مردم ده که از مهربانی و خوش اخلاقی او خرسند بودند، تصمیم گرفتند که گوسفندانشان را به او بسپارند تا هر روز آنها را به چرا ببرد. او هر روز مشغول مراقبت از گوسفندان بود و مردم نیز از این کار راضی بودند. برای مدتها این وضعیت ادامه داشت و کسی شکوه ای نداشت تا اینکه ...

یک روز چوپان شروع کرد به فریاد: آی گرگ آی گرگ. وقتی مردم خود را به چوپان رساندند دریافتند که گرگی آمده است و یک گوسفند را خورده است.

آنان چوپان را دلداری دادند و گفتند نگران نباشد و خدا را شکر که بقیه گله سالم است. اما از آن پس، هر چند روز یک بار چوپان فریاد میزد: "گرگ. گرگ. آی مردم، گرگ". وقتی مردم ده، سرآسیمه خود را به چوپان می رساندند می دیدند کمی دیر شده و دوباره گرگ، گوسفندی را خورده است. این وضعیت مدتها ادامه داشت و همیشه مردم دیر می رسیدند و گرگ، گوسفندی را خورده بود!

پس مردم ده تصمیم گرفتند پولهای خود را روی هم بگذارند و چند سگ گله بخرند. از وحشی ترین ها و قوی ترین سگ ها را ...

چوپان نیز به آنها اطمینان داد که با خرید این سگها، دیگر هیچگاه، گوسفندی خورده نخواهد شد. اما پس از خرید سگ ها، هنوز مدت زیادی نگذشته بود که دوباره، صدای فریاد "آی گرگ، آی گرگ" چوپان به گوش رسید. مردم دویدند و خود را به گله رساندند و دیدند دوباره گوسفندی خورده شده است. ناگهان یکی از مردم، که از دیگران باهوش تر بود، به بقیه گفت: ببینید، ببینید. هنوز اجاق چوپان داغ است و استخوانهای گوشت سرخ شده و خورده شده گوسفندانمان در اطراف پراکنده است !!!

مردم که تازه متوجه شده بودند که در تمام این مدت، چوپان، دروغ می گفته است، فریاد برآوردند: آی دزد. آی دزد. چوپان دروغگو را بگیرید تا ادبش کنیم. اما ناگهان چهره مهربان و مظلوم چوپان تغییر کرد. چهره ای خشن به خود گرفت. چماق چوپانی را برداشت و به سمت مردم حمله ور شد. سگها هم که فقط از دست چوپان غذا خورده بودند و کسی را جز او صاحب خود نمی دانستند او را همراهی کردند.

بسیاری از مردم از چماق چوپان و بسیاری از آنها از "گاز" سگ ها زخمی شدند. دیگران نیز وقتی این وضعیت را دیدند، گریختند. در روزهای بعد که مردم برای عیادت از زخمی شدگان می رفتند به یکدیگر می گفتند: "خود کرده را تدبیر نیست". یکی از آنها پیشنهاد داد که از این پس وقتی داستان "چوپان دروغگو" را برای کودکانمان نقل می کنیم باید برای آنها توضیح دهیم که هر گاه خواستید گوسفندان، چماق، و سگ های خود را به کسی بسپارید، پیش از هر کاری در مورد درستکاری او بررسی کنید و مطمئن شوید که او دروغگو نیست.

اما معلم مدرسه که آنجا بود و حرفهای مردم را می شنید گفت: دوستان توجه کنید که ممکن است کسی نخست ""راستگو"" باشد ولی وقتی گوسفندان، چماق و سگ های ما را گرفت وسوسه شود و دروغگو شود. بنابراین بهتر است هیچگاه ""گوسفندان""، ""چماق"" و ""سگ های نگهبان"" خود را به یک نفر نسپاریم**.

کمی دقت کنیم می بینیم که این داستان خود ما پرستاران است ، پس بکوشیم و به هوش باشیم که دیگر اشتباهمان را تکرار نکنیم این داستان یک داستان مدیریتی است و هرگز نباید گوسفندها و چماق و سگهای نگهبان را به یک نفر بسپاریم...

کاری که در نظام سلامت جریان دارد و آن را به تجارتخانه تبدیل کرده است، داستان نظام پرستاری هم کم از آن نیست، تا مدتها قبل حرفهای معاون رئیس نظام پرستاری را چون متفاوت و به نفع جامعه ی پرستاری بود در سایت نظام نمی گذاشتند حالا دیگر حرفهای رئیس شورای عالی نظام پرستاری را که بالاترین مقام در این تشکل است را نیز منتشر نمی کنند...............

این ملک شخصی جناب میرزابیگی و ....است.

گویا هنوز برخی خواب زده متوجه بیداری پرستاران نشده اند و اینکه اطلاع رسانی در پرستاری بر خلاف خواست سالیان متمادی ایشان که تلاش در بی اطلاعی و ناآگاهی پرستاران داشتند امروزه اطلاعرسانی به روز انجام می شود و همه در یک روز و یک ساعت از مقاصد افراد مطلع می شوند. اینکه در سالهای گذشته اغلب مدارس بهیاری تعطیل شد در روند پیرفت علم و بالا رفتن سطح نیازهای مراجعان به مراکز در مانی و ..... بود و اتفاقا اقدامی درست بود.

تصمیمات شتابزده و بدون تفکر به بدنه ی اجتماعی، سیاسی و مهمتر از همه به سلامت جامعه در حوزه ی نظام سلامت آسیب می زند. در ماههای اخیر شاهد موارد بسیاری از این نوع تصمیمات بودیم و متاسفانه هنوز هم هستیم.

اعلام افزایش حقوق پرستاران خلاف واقع از رسانه ی اسما ملی، که بارها و بارها تکرار شد و کلیدش یک سال پیش خورد،وعده های دروغین توسط معاونین و شخص وزیر به پرستاران ، افزایش یک باره ی درآمد کسانی که چند ده میلیون دریافتی داشتند، نخبه انگاری و تافته ی جدا بافته اعلام کردن خود که البته غرور و کبر در آن نمایان است، مقایسه ی مشاغل مختلف با پرستاری مانند مهمانداری و آتش نشانی و ... که همه از نظر ما مشاغل بسیار مهمی هستند، اقدامات عجولانه و برنامه ریزی یک طرح بسیار پیچیده به جای اجرای قانون تعرفه گذاری به نام مبتنی بر عملکرد، عدم پیگیری اجرای قوانین حوزه ی سلامت بویژه قوانین حوزه ی پرستاری مانند بهره وری و تعرفه گذاری که اولی سال هشتاد و هشت و دومی سال هشتادو شش توسط نمایندگان محترم مجلس تصویب شده اند، و این اواخر تلاش در احیای طرحی که حدود بیست و پنج سال پیش توسط وزارت دکتر فاضل مبنی بر هیات امنایی کردن بیمارستانهای دولتی (یعنی سپردن مراکز دولتی به پزشکان ) وتربیت پرستاران 6 ماه دوره دیده توسط خود مراکز که انحصارطلبی بزرگ ایشان را نشان میداد...... همه و همه دست به دست هم داده است تا بزرگترین صنف نظام سلامت که نقش عمده ای در ارائه ی خدمات پیشگیری ، درمان و بازتوانی مردم نجیب ایران دارند به سمت نارضایتی هدایت شوند و چون گوش شنوایی علیرغم تمام نامه نگاریها و ....نیافتند مجبور به گذر مرحله به مرحله از اعتراضی قانونی  به اعتراضی دیگر ...شدند.

اما اینجا بحث ما بحث انحصار طلبی برخی از افراد جامعه ی نظام سلامت است، اینکه این افراد از رانتهای مختلف و از جمله رانت اطلاعاتی استفاده می برند واضح است . اینکه این دوستان از طریق ارتباطات ویژه شرکتی را که در بین پرستاران بد نام بوده با تغییر نام و با شاخص کردن توسط نفوذ و اعتبار نظام پرستاری بین  افراد مامور ثبت نام و آموزش بهیاران می کنند آخرین مورد آن است.

طرح تربیت پرستاران شش ماهه حدود 25 سال پیش مطرح شد و در آن زمان بنده دانشجو بودم و چقدر جنگیدیم تا وزارت بهداشت از این خیانت تاریخی به نظام سلامت مردم که به اشتباه تجارت خانه ی بیماری محور انگاشته شده است چشم بپوشد. اما جناب دکتر هاشمی نبوغش را در مسایل مختلف نشان داده و اولین بردن رئیس سازمان نظام پرستاری به وزارت بهداشت بود که هر چه جلوتر می رویم دلایل این اقدام  روشنتر می شود:

1- ترس تمام عوامل پرستاری که مناصبی در دانشگاهها دارند از معاون محترم وزیر که یک جایگاه حکومتی و اجراییی با قدرت مناسب است.

2-حذف سازمان نظام پرستاری و شورای عالی و ... از صف مخالفان.

3- پیشبرد اهداف با استفاده از فشار پرستاران بر پرستاران

4- ایجاددرگیری بین پرستاران تا با این خود-درگیری نتوانند به اهداف وزارت بهداشت ورود کنند .

5-.............................. و مواردی که شاید ذکرش نیاز نباشد و همه ی دوستان می دانند.

البته هیچ کس انتظار چنین تحرکی و آگاهی را از پرستاران نداشت. چرا که پرستاران در سالهای متمادی در دانشکده ها و محل کار طوری بار آمده اند که گمان کنند فقط باید سرشان پایین باشد و هر کاری گفته شد انجام دهند.

وقتی به وضعیت آموزش دانشجویان پرستاری در مراکز درمانی  می پردازیم و با دانشجویان پزشکی و یا حتی سایر رشته ها مانند بینایی سنجی و ... مقایس ه می کنی میبینی که دانشجویان پرستاری برای برگزاری کنفرانسهایشان هم مشکل دارند چه برسد به محل استراحت و پاویون و ....

از همین سالها پایه های استثمار پیریزی می شود و  در سالهای طرح و سربازی و ...بعد در حین کار ساختمان چنین استثماری بنب نهاده می شود و سیستم پزشک سالار در طول سالیان متمادی هر طور خواست با پرستاران رفتار می کند.

مثلا هر گاه خواست قانونی مصوب هر کجا را اجرا کند وتازه هر طور که خواست اجرا کند. ما که کلا با طرح پرداخت مبتنی بر عملکرد به دلیل اینکه اختلاف پرداختها را افزایش م یدهد و ضمنا جایگزین قانون مصوب مجلس می شود مخالفیم ولی همین طرح بی اساس باعث اعمال سلیقه های مختلف بر ساعت کار پرستاران شده و مدیران پرستاری تحت نفوذ بالادستیها ساعت کار را تا 192 ساعت اعلام کرده اند که با قانون بهره وری و قانون کار مغایرت دارد. اما چه کسی به این مغایرتها رسیدگی می کند؟ شکایت را باید پیش متشاکی ببریم.

گذشته از این حرفهاو اقدامات ناصواب که قطعا سلمت و جان مردم را هدف قرار داه ، احیای بهیاری خود درد بزرگی است که بحثش بماند جایی دیگر ولی از همین امروز ثبت نام آموزش دوره ی بهیاری را به شرکتی سپرده اند که مدیر عامل امروزش شخصی است که قایم مقام رئیس سازمان نظام پرستاری است و البته این روابط سالها بر این گستره  سیطره داشته است.

کشف روابط بین این مسایل و حل نحوه ی استفاده و برخورداری از رانتها نبوغ نمی خواهد و با اندکی دو دوتا کردن همه چیز آشکار است و شاید بتواند موضوع مورد رسیدگی سازمان بزارسی کل کشور باشد اما موضوع مهم و اهم این است که از کجا به کجا رسیده ایم یا رسیده اند!!!!!!

تصمیم بسیار غلط دیگر افزایش چند برابری ظرفیت دانشکده های پرستاری است ، چرا که بر اساس اعلام خود نظام پرستاری از زبان استاد دانشگاه علوم پزشکی همدان در حال حاضر به ازای هر25 دانشجو یک عضو عیات علمی داریم و با افزایش ظرفیت به دوبرابر این رقم به 50دانشجو به یک استاد می رسد ، از امکانات حرفی نمی زنم چون کسی اعتقاد ندارد که دانشجویان پرستاری هم به امکانات نیاز دارند و امکانات فعلی در حد صفر است و صفر را هر چند برابر  کنی باز جواب صفر است و این را دانشجویان پرستاری به خوبی درک می کنند.........

حرف آخر اینکه با این اوصاف این آقایان وقت نمی کنند که دنبال مطالبات و حقوق و قوانین پرستاری باشند و صد البته منافع خودشان مهمتر است اما چیزی که ذهنم را بد مشغول می کند این است که جایگاه کسانی که خود را نخبگان و دانشمندان پرستاری می دانند در این حرکتها کجاست؟

افرادی که این اواخر تبدیل به سربازان وزالرت بهداشت شده اند و از بزرگان پرستاری از نظر مدرک و جایگاه منصبی به حساب می آیند چه برداشتی از این انحصار طلبی ها دارند؟

آیا به ایشان هم سهمی می رسد؟ یا قرار است چه اتفاقی برایشان بیافتد؟آیا این افراد ارعاب شده اند؟ نقش بورد پرستاری چیست؟ واقعا توجیه این کارها را چگونه مقابل آینه برای خودشان بیان می کنند؟ شاید پول و منافع شخصی پاسخ همه چیز باشد....فقط گفتم شاید....

جناب جعفری بزرگوار! جناب شمس عزیز! جناب دکترهای پرستاری (همه را نام نمی برم که دلخوری نشود)! جنابان سهامداران نظام پرستاری ! بزرگواران بزرگ! جایگاه شما کجای این معادله قرار دارد؟ راستی نظر شما در این باره چیست؟

نکند باز هم به تبعیت از وزیر تعدادی مرا که فقط می نویسم و فقط حرف می زنم و فقط نامرد حرف زدنم داعشی و و صهیونیست و زورگو و قلدر و ... بدانند، اما مهم نیست دوست دارم افکار خلوتی شما هارا بدانم!!!!

واعظان کاین جلوه در محرابو منبر می کنند       چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند

پرسشی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس           توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می کنند؟

محمود عمیدی- 27 اردیبهشت (نه ببخشید اردی جهنم) 94

از سالهای سال پیش گفته اند که آتش افروخته را با بنزین خاموش نمی کنند ولی گویا این حرف در گوش حضرات مثلا نخبگان پرستاری و وزارت بهداشت نمی رود، متاسفانه پرستارانی که سالها از رای ما برای خودشان بهره برده اند یک ذره به فکر ما پرستاران نبوده و نیستند و حتی مصوبات شورای عالی پرستاری را هیچ می انگارند و البته حق هم دارند چرا که اعضای این شورا یا چشم و گوشهای خودرا به دلایلی بسته اند یا منافع خودشان را مقدم میدانند.

امروز با تاسف تمام دبیر هیات بورد پرستاری اعلام می کند که علیرغم مصوبه ی شورای عالی نظام پرستاری ده هزار بهیار تربیت می شوند و ساماندهی این آموزش ببینید چقدر با پیش گویی ما مطابقت دارد و البته هدف از این کار فقط بهه ی مالی هنگفت افراد نیست بلکه هدف تامین و تهیه ی وسیله ای برای به سکوت کشیدن پرستاران در احقاق حقوقشان است.

در این راستا باز متاسفانه با آلت دست قرار گرفتن عده ای که خود را مدافعین پرستاران می دانند البته رهبران چندین ساله ی پرستاری، باز سیاست پرستار علیه پرستار در دستور کار قرار دارد.

یک طرف معاونت پرستاری، از طرفی هیات بورد پرستاری و نیز با ورود اعضای شورای عالی  نظام پرستاری قبلی مقابل منافع پرستاران ایستاده اند.

متاسفانه در این راستا اقدام به تبلیغ شرکت کارکنان نظام سلامت که نسخه ی تغییر نام یافته ی شرکت تعاونی فراگیر پرستاران است شده است، لذا توضیحاتی درباره ی این شرکت را لازم می داند که قطعا توضیحات تکمیلی در صورت نیازبا شاهد و ... متعاقبا ارائه می گردد:

شرکت تعاونی فراگیر پرستاران که سالهای سال قبل با مدیر عاملی جناب اقای دکتر ایرانی شاد (پزشک مشهد درس خوانده) و ریاست هیات مدیره ی جناب میرزابیگی و به بازرسی آقای نجاتیان شروع به کار و سوئ استفاده از اعتماد پرستاران به نظام پرستاری کرد اگر به آدرس سایتش مراجعه کنید که اتفاقا لینک سایت با عنوان شرکت تعاونی پرستاران کشور در سایت نظام پرستاری موجود است به آدرس :       www.nrco.ir

تمام فعالیتهای نیمه تمام و ناتمام آن در سایت موجود است و حتی پروژه ی یافت آباد که پیش از خرید زمین اقدام به دریافت پول از همکاران پرستار به اعتبار سازمان نظام پرستاری در دو مرحله ی و هر مرحله سی میلیون نمود و هرگز اقدامی انجام نشده و در ارومیه شاهکارش موجود است

و در سایر مناطق نیز، اینک با تغییر نام به شرکت تعاونی کارکنان نظام سلامت اقدام به مکیدن آخرین شیره ها (شیره ای که نمانده بلکه تفاله های) نعش پرستاری هستند و در اقدامی شرم آور آگهی ثبت نام از دیپلمه ها برای آموزش و اخذ مدرک بهیاری جهت سرکوب پرستاران نموده است.

این شرکت که اهلیتش به شدت زیر سوال است اینک با مدیر عاملی جناب نجاتیان کار می کند و آقایان که مدعیان دفاع از حقوق پرستاریند واضح است که با این همه پروژه های پولساز ، وقتی برای پیگیری اجرای قوانین پرستاری ندارند و شرم هم نمی کنند و رودر روی ما نشسته و ادعای خدایی پرستاران را می کنند....

این طرح که همان طرح پرستار 6 ماهه ی بیست و پنج سال پیش است و با فداکاریهای پرستاران، سیستم پزشک سالار موفق به اجرای آن نشد، اینک با دست دشمنان قسم خورده ی پرستاری که در جامه ی پرستاری هستند دارد اجرا می شود.

این شرکتها که نام برده شده شرکتهایی هستند که هرگز انتخاباتی برگزار نکرده اند و انتخابات همیشه صوری وغیر واقعی بوده تا دستشان برای اعملا هر گونه رفتاری باز باشد.

پرستاران به اعتماد  نظام پرستاری پول های شبکاریهایشان را در حلقوم پروژه های اسمی  این افراد ریخته اند و از شهرهای مختلف به امید خانه دار شدن و .... هنوز چشم به راه ایشانند...

تربیت بهیار اسما یک ساله که عملا بیش از شش ماه نخواهد بود قطعا تبر برا ریشه ی پرستاری علمی ایران نهاده است و در حالی که تمام کشورها پرستاری را تخصصی کرده اند این افراد برای منافع شخصیشان دارند ریشه ی پرستاریرا می کنند.

قطعا این بار نمی توانند تهمت دنبال منافع شخصی بودن را به ما بزنند چرا که ما پرستارانی هستیم که در استخدام رسمی دانشگاهها و سازمانهای مختلف بوده و در شرف باز نشستگی هستیم، لذا آسیبی از بهیار یک ماهه هم نمی بینیم ولی درد ما در مردم نجیب و صبورمان در همه جا و بی صبر در مقابل پرستاران است. درد ما در سلامت مردمی است که مارار به دلیل کوتاهی های دیگران کتک می زنند و ما باز با مهربانیکار بیمارشان را انجام می دهیم.

درد ما درد پدران و مادران و فرزندان و .... است که به اعتماد بیدار بودن کریم خان، سلامتشان را به ما می سپرند.

درد ما درد بی دردی نیست، درد ما درد پرستاری است درد چند جا کاری و در جازدن، درد پاسخ کوتاهی دیگران را دادن است.

قطعا این بار این حضرات سیلی محکمی از پرستاری خواهند خورد! اشتباه یک دزد تکرار دزدی است و گرنه دزدی در همان شب اولش به دام نمی افتد!

کسانی که درد کشیدن پرستاران را وسیله ی امرار معاش که نه! وسیله ی مال اندوزیشان کرده اند و به ما جهان ۀخرت را حواله می کنند بدانند که این بار سیلی سختی در راه است!

بدانند که این سیلس چنان سیلی همه را با خود خواهد برد و مقصر این داستان کسانی هستند که خرمن افروخته را به بنزین می آلایند....

کاش رئیس جمهور بداند که ایشان چه قدم خطرناکی برداشته اند!  کاش این آتش افروخته را به آب دریای تدبیر خاموش کنند و با کلید امید قفل زندگی پرستاران و سلامت مردم را باز کنند..

کاااشش

کاش یک شب ستاره ای بدمد               مهر اگرنه ، شراره ای بدمد

کاش در باغ گل به گل شکفد              گل نشد، سنگ خاره ای بدمد

کاش ماهی برآید از مشرق                در شب پاره پاره ای بدمد

کاش خورشید اگر نمی تابد                گه شهابی ، ستاره ای بدمد..........

متاسفانه بارها و بارها گفته شده است که ما هر چه می کشیم از خودمان است. یعنی پرستاران علیه خودشان چه کارها که نمی کنند. روزی که بحث تمدید طرح نیروی انسانی بود، یا بحث جذب شرکتی پرستارو....... چقدر داد زدیم که این کارها به ضرر پرستاران جوانتر است و حتی دانشجویان پرستاری، این روزها میبینیم که وزارت بهداشت در آرامش کامل برنامه هایش را پیش میبرد و هر روز دارد شرایط را برای پرستاران جوانتری که هنوز شرکتی کار میکنند و قراردادی و ... دانشجویان و .. سختتر می کند.

از برنامه های وزارت بهداشت شامل افزایش ظرفیت دانشکده های پرستاری به چند برابر گرفته تا احیای بهیاری که همه در راستای اهداف پرستار کشی طراحی شده است که بگذریم دردآورتر خودزنی پرستاران است.

گرچه مشارکت در قراردادهای شرکتی زیاد نبود ولی همین اندازه هم زیاد بود اما این روزها در برخی مراکز دانشگاههای علوم پزشکی شروع به رضایت سنجی درباره ی طرح پرداخت مبتنی بر عملکرد کرده اند، این کار که بیشتر شبیه یک جوک است (شاید هم طنز) متاسفانه شنیده می شود که با مشارکت برخی از همکاران همراه بوده است.

البته بارها گفتیم که وزارت از تجربیات موفق نمی گذرد و همانطور که رضایت سنجی درباره ی  طرح تحول نظام سلامت از مردم در سیاهی بی اطلاعی انجام شد ، اینک هک نظرسنجی برای چیزی که هنوز اجرایی نشده چه معنایی دارد؟ 

داستان دیدن فیل توسط افرادی در تاریکی که در مثنوی مولانا ذکر شده معروف است و دو.ای درد همه یک شمع کوچک بود تا فیل را ناودان و ستون و تخت و... نبینند.

اما همکاران محترم به هوش باشند که این خودزنی در نهایت به ضرر خودشان تمام می شود. طرح پرداخت مبتنی بر عملکرد نیست که باعث افزایش اندک کارانه های شما شده است، بلکه صدقه سری افزایش سیصد درصدی تعرفه های پزشکی است که موجب بالا رفتن اندک دریافتیها گردیده است، چرا که هنوز این طرح به مرحله ی اجرا نرسیده است.

به هر حال وظیفه ی ما روشنگری است و تصمیم را خود شما میگیرید. ولی همیشه باور داشته ام که تصمیمات باید بر اساس آگاهی و با یک شمع روشن انجام شود.

این رضایت سنجی برای حذف اجرای تعرفه گذاری انجام می شود و متاسفانه برخی از همکاران ندانسته مشارکت می کنند، گرچه برای اجرای قانون مجصوب مجلس نیازی به رضایت افراد ذی -نفع نیست ولی خوب دستاویزی برای عدم اجرا خواهد بود.

مورد بعدی که از این حرکت برداشت خواهند کرد این است که خواهند گفت دیدید پرستاری گل و بلبل است وتعدادی زیاده خواهند......

به هر حال امیدوارم وارد این بازیها نشویم و با آگاهی تصمیم بگیریم که آگاهی پشیمانی را کم می کند......